Της Δέσποινας Σπανού

 

Θυμόμαστε όλοι την ελληνική ταινία «Καλώς ήλθε το δολάριο», όπου όλοι περίμεναν την έλευση του αμερικανικού στόλου για να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Τότε όμως αυτό αφορούσε μια συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων, τους εργαζόμενους στα κέντρα διασκέδασης της Τρούμπας.

Τώρα όμως, με τα μνημόνια και την πλήρη διάλυση της ελληνικής οικονομίας αυτό έχει γενικευτεί.

Πολλοί από εμάς, οι οποίοι είδαμε τις διαφημίσεις των εταιρειών να προσκαλούν τους επισκέπτες στα νησιά του Ιονίου, αισθανθήκαμε ντροπή. Διότι παρουσίαζαν έναν λαό να παρακαλά με δουλικότητα τους ξένους να επισκεφτούν τη χώρα του, κάτι που παραπέμπει μόνο σε χώρες της Άπω Ανατολής.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση πάντως με τον ανεύθυνο τρόπο που διαχειρίστηκε την κατάσταση η κυβέρνηση, αλλά και για λόγους αντικειμενικούς, ούτε το δολάριο-ευρώ ήρθε τελικά.

Η πανδημία ανέδειξε δύο πράγματα ακόμα και στους πιο κακόπιστους. Πρώτον, την ανάγκη ενίσχυσης και θωράκισης του Εθνικού Συστήματος Υγείας, πράγμα που δεν έχει γίνει, και δεύτερον την αντικειμενική αλήθεια, ότι ο τουρισμός δεν μπορεί να είναι η βαριά βιομηχανία -όπως λένε- της χώρας.

Ο τουρισμός, ούτως ή άλλως, είναι ένας μεταβλητός παράγοντας, που εξαρτάται από πολλούς λόγους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η πανδημία έφερε καταστροφή. Καταστήματα κλείνουν, εργαζόμενοι απολύονται, ελεύθεροι επαγγελματίες περιορίζουν δραστικά τη δραστηριότητά τους, καλλιτέχνες πεινάνε και γενικότερα, ένα κλίμα ύφεσης και οικονομικής δυσπραγίας κυριαρχεί.

Τα αρνητικά αποτελέσματα φαίνονται ήδη. Το έλλειμμα για την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2020 διαμορφώθηκε στο ύψος των 8.199 εκατ. ευρώ, έναντι στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 1.166 εκατ. ευρώ και πρωτογενούς πλεονάσματος 1.763 εκατ. ευρώ για την ίδια περίοδο το 2019.

Τα έσοδα από φόρους παρουσιάζουν μείωση 15% και παρότι ο αρμόδιος υπουργός αναφέρει ως δικαιολογία την παράταση της υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, οι εξελίξεις με την πανδημία και τα γενικότερα περιοριστικά μέτρα, έχουν μεγαλύτερες συνέπειες για την οικονομία, πράγμα που θα φανεί σαφώς και στην περεταίρω μείωση της είσπραξης των φόρων.

Επίσης, το διάστημα αυτό είχαμε και μεγάλη μείωση των εξαγωγών, που σε πολλές επιχειρήσεις ξεπέρασε το 50% με συνολική αξία πάνω από 3,5 δις.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει ένα κλίμα ευφορίας για άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος, όπως είχε κάνει στις αρχές που προέβλεπε, ότι η ύφεση στην Ελλάδα δε θα ξεπερνούσε το 4%, ενώ όλες οι άλλες εκτιμήσεις έδειχναν ότι θα ξεπεράσει το 10%, όπως και έγινε.

Παρουσιάζει μάλιστα, ως επιτυχία, τα χρήματα που θα έρθουν από το Ταμείο Ανάκαμψης και την Ε.Ε. (που θα είναι μέχρι το 2027), αποκρύπτοντας όμως τις προϋποθέσεις για την καταβολή τους.

Η εφαρμογή της έκθεσης της επιτροπής Πισσαρίδη θα έχει σαν αποτέλεσμα συντριπτικό πλήγμα για μικρομεσαίους, ελεύθερους επαγγελματίες, εργαζόμενους και συνταξιούχους. Θέτει ως προϋπόθεση τη μείωση των μικρών επιχειρήσεων, την αναδιάρθρωση του ασφαλιστικού συστήματος και τη μετατροπή του σε κεφαλοποιητικό, η οποία θα έχει σα συνέπεια τη μείωση των συντάξεων, καθώς και την πλήρη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων.

Όλα αυτά μας τα παρουσιάζουν ως θετικά, όχι μόνο η κυβέρνηση, αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση και τα άλλα μνημονιακά κόμματα. Δεν εκφράζεται κανένας αντιπολιτευτικός λόγος, διότι όλοι «ομνύουν» στο όνομα της Ε.Ε. και της επιβολής των πολιτικών της.

Η Ελλάδα έχει μεγάλες παραγωγικές δυνατότητες και στον πρωτογενή τομέα και στη βιομηχανία (έχουν ήδη κλείσει πολλές βιομηχανίες), αλλά και στην αξιοποίηση του δημόσιου πλούτου, που με βάση τα μνημόνια, έχει κυριολεκτικά ξεπουληθεί.

Ο περιορισμός των δυνατοτήτων αυτών, έγινε αρχικά από την εφαρμογή των πολιτικών της Ε.Ε. και ολοκληρώθηκε με την εφαρμογή των μνημονίων.

Τα μέτρα που σκοπεύει να προωθήσει τώρα η κυβέρνηση με βάση την πρόταση Πισσαρίδη, είναι «το κερασάκι στην τούρτα».

Η άκριτη προσκόλληση της κυβέρνησης, αλλά και των άλλων μνημονιακών κομμάτων στο άρμα του τουρισμού, ουσιαστικά καλλιεργεί αυταπάτες στον πληθυσμό, ότι μπορεί να επιβιώσει μόνο με την ενασχόληση στον τομέα της παροχής υπηρεσιών. Αυτό είναι ψευδές, παραπλανητικό, επικίνδυνο και συχνά εξευτελιστικό. Μία χώρα δεν μπορεί να ζήσει, μόνο από τον τουρισμό.

Η πανδημία το απέδειξε, αν και αποκρύπτεται από όλους.

Η πραγματικότητα όμως είναι εδώ και ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι.

Απαιτείται τώρα αλλαγή των εφαρμοζόμενων πολιτικών, παραγωγική ανασυγκρότηση με βάση την αξιοποίηση των ποικίλων παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας, νομισματική αυτοτέλεια για στήριξη της οικονομίας και ως εκ τούτου ρήξη με την Ε.Ε. . Όσοι πιστεύουν ότι αυτά είναι αδύνατον να πραγματοποιηθούν, να γνωρίζουν ότι αδύνατον είναι να συνεχίσουμε να ζούμε με αυτόν τον τρόπο, προσβλέποντας σε ένα θαύμα, όπως λέει και ο ποιητής.

Θαύματα στις κοινωνίες γίνονται μόνο με τη δράση του λαού.

 

Η Δέσποινα Σπανού είναι υπεύθυνη του Γραφείου Τύπου της ΛΑΕ.