Την Κυριακή 24/3 όλη η χώρα παρακολούθησε τον Μητσοτάκη να ανακοινώνει μέτρα περιορισμού των ελευθεριών, πρωτοφανή για καιρό δημοκρατίας.

Η κρισιμότητα της κατάστασης είναι αδιαμφισβήτητη. Όλοι και όλες αντιλαμβανόμαστε ότι βρισκόμαστε σε μια έκτακτη κατάσταση. Όλοι και όλες, υφιστάμεθα εθελοντικά τεράστιους κοινωνικούς και οικονομικούς περιορισμούς  δείχνοντας κοινωνική συνείδηση για να βοηθήσουμε και αντιλαμβανόμενοι ότι είναι μια μάχη όλων μας.

Όμως, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προτού καταλήξει στο ύστατο μέτρο της αναστολής θεμελιωδών ελευθεριών δεν έλαβε καν τα πλέον αυτονόητα και πρόσφορα μέτρα

Προκύπτουν μια σειρά από κρίσιμα ερωτήματα για τις πρωτοβουλίες που δεν πήρε και δεν παίρνει η κυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα επιβάλλει μέτρα που περιορίζουν ριζικά ελευθερίες και δικαιώματα κατοχυρωμένα στο σκληρό πυρήνα του Συντάγματος:

  • Αρκεί η απαγόρευση κυκλοφορίας από μόνη της; Η κυβέρνηση δεν έχει προβεί σε καμία πρόσληψη υγειονομικών, παρά τις διαρκείς εξαγγελίες του Μητσοτάκη ότι «θα γίνουν». Την ίδια στιγμή που δεν προσλαμβάνονται υγειονομικοί, επιχειρείται και πάλι η ευθύνη να μετατεθεί στην κοινωνία, με το σημερινό κάλεσμα των υπουργείων υγείας και ψηφιακής πολιτικής για στήριξη του συστήματος υγείας από εθελοντές πολίτες!
  • Δεν έχει υπάρξει καμία πρόνοια για επέκταση των κλινών ΜΕΘ. Ήδη οι εντατικές της χώρας είναι γεμάτες, όχι λόγω κορωνοϊού, αλλά λόγω των «τυπικών» κρίσιμων περιστατικών. Καμία προετοιμασία δεν έχει γίνει, ούτε καν επίταξη των ήδη υπαρκτών ΜΕΘ των ιδιωτικών κλινικών. Σήμερα, διά στόματος Κικίλια ενημερωθήκαμε ότι δεν έχει ανοίξει ΟΥΤΕ ΜΙΑ επιπλέον κλίνη ΜΕΘ στο δημόσιο σύστημα υγείας, ενώ στις 565 που υπήρχαν πριν την κρίση, προστέθηκαν μόλις 80 από τον ιδιωτικό τομέα και 35 από τα στρατιωτικά νοσοκομεία.
  • Πόσο θα κρατήσουν τα μέτρα; Ήδη από τη Δευτέρα προετοιμάζεται η επέκταση της απαγόρευσης μετά την 6η Απριλίου. Γιατί αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ για την εξέλιξη της πανδημίας καθώς τα τεστ είναι ΤΡΑΓΙΚΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ. Ο περιορισμός ελευθεριών δεν γίνεται να μην συνοδεύεται από αντικειμενικά κριτήρια και χωρίς ΤΕΣΤ δεν υπάρχουν κριτήρια.
  • Γιατί η κυβέρνηση δεν ακολουθεί τις συστάσεις του ΠΟΥ για την εξέλιξη της πανδημίας; Όταν εδώ και τουλάχιστον μία εβδομάδα ο ΠΟΥ από τα χείλη του Γενικού Διευθυντή του, έχει ανακοινώσει ότι το βασικό μέτρο περιορισμού της πανδημίας είναι τα ΜΑΖΙΚΑ ΤΕΣΤ, γιατί η κυβέρνηση δεν προχωράει στην υλοποίησή τους; Μόλις τη Δευτέρα 24/3, υπεύθυνος του ΠΟΥ δήλωσε ότι το μέτρο της καραντίνας φαίνεται να έχει μικρότερη αποτελεσματικότητα από τα μαζικά ΤΕΣΤ. Τις λαμβάνει υπόψη της η κυβέρνηση ή λειτουργεί ενεργοποιώντας τον μόνο μηχανισμό που γνωρίζει, δηλαδή τον μηχανισμό καταστολής και επιτήρησης;
  • Πως ακριβώς θα δοθεί αυτός ο «πόλεμος» (όπως ξεδιάντροπα τον χαρακτηρίζει ο Μητσοτάκης), όταν η κυβέρνηση δεν έχει προμηθεύσει με τα αναγκαία μέσα ατομικής προστασίας την πρώτη γραμμή άμυνας της κοινωνίας, τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και το υπόλοιπο υγειονομικό προσωπικό; Ήδη 65 άτομα είναι σε καραντίνα. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η κυβέρνηση παραδέχεται την ανικανότητα και την απουσία σχεδιασμού, δημοσιεύοντας προχθές, οδηγίες του ΕΟΔΥ για ενναλακτικές λύσεις, σε περίπτωση έλλειψης, όπως να χρησιμοποιούν μόνο μια μάσκα ο καθένας ανά βάρδια!
  • Ποιος θα μας φυλάξει από τους φύλακες; Τόσο καιρό, πριν την έναρξη της κρίσης του κορωνοϊού, οι δυνάμεις ασφαλείας, με την πλήρη ανοχή και κάλυψη της κυβέρνησης ΝΔ, είχαν επιδοθεί σε ένα κρεσέντο αυθαιρεσίας. Πως θα διασφαλιστεί ότι ο ριζικός περιορισμός ελευθεριών δεν θα συνοδευτεί από ένταση της αστυνομικής αυθαιρεσίας;
  • Πώς επικαλούνται τον περιορισμό της διάδοσης του ιού, όταν  ακόμα δεκάδες μαζικοί εργασιακοί χώροι συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης και με εκατοντάδες εργαζομένους; Η Επιθεώρηση Εργασίας που βρίσκεται; Μήπως και αυτή περιόρισε τις μετακινήσεις της λόγω καραντίνας; Γιατί δεν ενισχύεται με προσωπικό σε μια τέτοια κρίσιμη περίοδο;
  • Πως θα μπορέσουν οι εργαζόμενοι να προστατέψουν τα δικαιώματά και την υγεία τους στους χώρους εργασίας τους, όταν περιορίζονται ριζικά οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και οι εκπρόσωποι τους σε σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα, δεν θα μπορούν καν να μεταβούν σε χώρους δουλειάς που παραβιάζουν ακόμα και αυτά τα στοιχειώδη μέτρα που έχει ανακοινώσει ο ΕΟΔΥ;

Έστω και τώρα πρέπει να ληφθούν μέτρα όπως αυτά παραπάνω, για τα οποία, με κραυγές αγωνίας, καλούν οι υγειονομικοί και τα συνδικάτα τους εδώ και 15 μέρες.

Το παιχνίδι της μετάθεσης των ευθυνών από την κυβέρνηση και το κράτος προς την κοινωνία πρέπει να σταματήσει τώρα!

Δεν γίνεται η κρατική ανευθυνότητα να μετασχηματίζεται σε ατομική ευθύνη. Η συντριπτική πλειοψηφία του λαού τηρεί εθελοντικά μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης και περιορισμού των μετακινήσεων, ακριβώς επειδή αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα της κατάστασης.

Ο βομβαρδισμός ειδήσεων για χιλιάδες που συρρέουν στα διόδια και τις παραλίες – κάποιες από τις οποίες είναι φανερά κατασκευασμένες – φαίνεται σήμερα ότι αποτέλεσε ένα οργανωμένο σχέδιο μετάθεσης της ευθύνης στους πολίτες.

Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός δεν δικαιούνται να μας κουνάνε το δάχτυλο.

Με μηδέν σχεδιασμό και πρόληψη, όταν η κατάσταση στην Κίνα ήταν γνωστή από μέσα Φλεβάρη, με διαλυμένο σύστημα υγείας από τις μνημονιακές πολιτικές που υποστήριξαν και εφάρμοσαν εδώ και μια δεκαετία, με μηδενική δράση για αναδιάταξη αυτής της κατάστασης, τολμούν να μας λένε ότι  «τώρα είναι η ώρα που το ατομικό ταυτίζεται όσο ποτέ με το συλλογικό».

Στην Κίνα η καραντίνα συνοδεύτηκε με πλήρη κινητοποίηση του συστήματος υγείας και κατασκευή νέων νοσοκομείων. Στην Ισπανία επιτάσσονται ιδιωτικές κλινικές. Στην Ιταλία, η κατάσταση είναι τραγική και το σύστημα υγείας δεν αντέχει, παρότι η αναλογία ΜΕΘ ανά 100.000 κατοίκους είναι κατά 60% μεγαλύτερη.

Είναι υποκριτικός ο «φόβος» του Πρωθυπουργού για «μερικούς επιπόλαιους που υπονομεύουν την ασφάλεια των πολλών».

Γιατί οι επιπόλαιοι αυτοί δεν είναι ανώνυμοι. Έχουν ονοματεπώνυμο και είναι όσοι (δεν) σχεδίασαν αυτήν την μάχη, (δεν) ηγήθηκαν στην καταπολέμηση της επιδημίας και (δεν) εφοδίασαν το σύστημα υγείας με τα κατάλληλα μέσα.

Όταν ο κόσμος της δουλειάς βγει με υγεία και όρθιος από την πανδημία, θα λογαριαστεί μαζί τους.