Δημήτρης Στρατούλης: Οι νέες μειώσεις φτωχοποιούν όλους τους συνταξιούχους

0
249

Η Υπουργός Εργασίας ισχυρίζεται ότι με το 4ο μνημόνιο, που η κυβέρνηση έχει προωθήσει με τη μορφή πολυνομοσχεδίου για ψήφιση στη Βουλή, θα ζημιωθούν λόγω κατάργησης από 1-1-2019 της προσωπικής διαφοράς, με πλαφόν μείωσης το 18% (2 συντάξεις ετησίως), της καταβαλλόμενης σύνταξης μόνο 900.000 συνταξιούχοι, δηλαδή το 1/3 από τους 2.650.000 σημερινούς συνταξιούχους.

Του Δημήτρη Στρατούλη, μέλους Π.Γ. της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ)

Με δεδομένο ότι στο πολυνομοσχέδιο τους 4ου μνημονίου προβλέπεται ότι θα καταργηθούν οι προσωπικές διαφορές και στις κύριες και στις επικουρικές συντάξεις, για να μειώσουν την ετήσια δαπάνη για συντάξεις κατά 1,8 δισ ευρώ, άλλοι συνταξιούχοι θα χάσουν 2 συντάξεις το χρόνο μόνο από κύριες συντάξεις, άλλοι από επικουρικές συντάξεις και άλλοι από τις δύο, δηλαδή 2 κύριες συντάξεις και 2 επικουρικές το χρόνο γιατί τόσο αναλογεί στη μείωση λόγω κατάργησης της προσωπικής διαφοράς με πλαφόν 18%. Δηλαδή θα χάσουν από 45 μέχρι 350 ευρώ το μήνα.

Το πρώτο ερώτημα είναι, από που έβγαλε η Υπουργός Εργασίας ότι θα θιχτούν μόνο 900.000 συνταξιούχοι, όταν είναι γνωστό ότι το Υπουργείο της έχει δεσμευτεί ότι θα ολοκληρώσει τον επανυπολογισμό των καταβαλλόμενων συντάξεων μέχρι τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, ενώ κατά τη γνώμη μου αυτό δεν πρόκειται να γίνει ούτε μέχρι τον ερχόμενο Δεκέμβριο.

Το δεύτερο ερώτημα είναι, γιατί η Υπουργός θεωρεί μικρές τις μειώσεις των συντάξεων μέχρι 18%, όταν έχουν προηγηθεί 26 μειώσεις συντάξεων τα 7 χρόνια του μνημονίου, από τις οποίες οι συνταξιούχοι έχασαν από τα εισοδήματά τους περισσότερα από 50 δισ;

Το τρίτο ερώτημα είναι, γιατί η Υπουργός δεν υπολογίζει ότι όλοι μα όλοι οι συνταξιούχοι, ακόμα και οι χαμηλοσυνταξιούχοι, θα χάσουν 650 ευρώ ετησίως, δηλαδή άλλη μία σύνταξη, από τη μείωση του αφορολόγητου ορίου, που προωθείται με τη νέα μνημονιακή συμφωνία.

Τέταρτο ερώτημα είναι, γιατί η Υπουργός δεν υπολογίζει ότι μέχρι το 2019 θα καταργηθεί λόγω 3ου μνημονίου το ΕΚΑΣ και για τους 240.000 που απέμειναν να το παίρνουν μετά τις πρώτες περικοπές του 2016 και 2017; Και ότι από το μέτρο αυτό θα θιχτούν οι πιο χαμηλοσυνταξιούχοι με συντάξεις 300 μέχρι 664 ευρώ το μήνα.

Πέμπτο ερώτημα είναι, γιατί η Υπουργός δεν αναφέρει ότι από 1/1/2019 θα ισχύουν παράλληλα με τις νέες μειώσεις συντάξεων 1,8 δις ετησίως και όλες οι μειώσεις που θεσπίστηκαν από το Νόμο Κατρούγκαλου (4387/2016), που ανέρχονται κι αυτές για παλιούς και νέους συνταξιούχους σε επιπλέον 1,8 δισ ετησίως. Οι μειώσεις αυτές με σημαντικότερη αυτή της οριστικής κατάργησης του ΕΚΑΣ αφορούν 12 μεγάλες κατηγορίες, που καλύπτουν το σύνολο των παλιών και νέων συνταξιούχων.

Επομένως, οι μειώσεις των συντάξεων αφορούν το σύνολο των ασφαλισμένων και όχι το 1/3 που ισχυρίζεται η Υπουργός Εργασίας και η κυβέρνηση.

Επιπλέον θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι στις προωθούμενες μειώσεις σε ποσοστό 18% επί των καταβαλλόμενων συντάξεων μπαίνουν και τα επιδόματα (συζύγου, τέκνων, εξομάλυνσης, αναπηρίας). Αυτό σημαίνει ότι τελικά οι μειώσεις θα υπερβούν το 20% των καταβαλλόμενων συντάξεων.

Το πιο εξωφρενικό, όμως είναι ότι από τις νέες σφαγιαστικές μειώσεις των συντάξεων δεν εξαιρούν ούτε καν τους χαμηλοσυνταξιούχους και τα ΑμεΑ.

Οι νέες μειώσεις των συντάξεων οδηγούν σε οικονομική εξαθλίωση όχι μόνο τους συνταξιούχους αλλά την πλειοψηφία του λαού, όταν είναι επίσημα διαπιστωμένο ότι το 50% των λαϊκών νοικοκυριών στη χώρα μας συντηρείται από τις ήδη πετσοκομμένες επί 7 χρόνια συντάξεις του παππού και της γιαγιάς, επειδή συνήθως τα παιδιά και τα εγγόνια είναι άνεργα.

Η ένταση της επίθεσης, που δέχονται οι συνταξιούχοι είναι πρωτοφανής. Η διατήρηση και αναβάθμιση της ενότητάς τους και ο αγωνιστικός συντονισμός τους με τους εργαζόμενους και τη νεολαία, που έχουν να αντιπαλέψουν την προωθούμενη νέα εργασιακή κατεδάφιση, τους μικρομεσαίους επαγγελματίες και επιστήμονες και τους αγρότες, που οδηγούνται στην καταστροφή από την εξοντωτική αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και των φόρων τους, είναι ζητήματα άμεσης προτεραιότητας για την ίδια την επιβίωσή τους.

Η απεργία και οι απεργιακές συγκεντρώσεις στις 17/5, την Τετάρτη, θα πρέπει να πάρουν το χαρακτήρα του παλλαϊκού ξεσηκωμού. Η συμμετοχή σε αυτές, εκτός των εργαζομένων και συνταξιούχων, και των επαγγελματιών, επιστημόνων, έμπορων και συνταξιούχων μπορεί να δώσει σε αυτή την κινητοποίηση αυτά τα χαρακτηριστικά. Μπορεί και πρέπει και να μετατρέψει, με τη μαζική συμμετοχή λαού και νεολαίας, τις χωριστές συγκεντρώσεις, που έχουν δυστυχώς και πάλι προκηρυχτεί από διάφορες πλευρές, σε ενιαίες μεγάλες πορείες, που θα βουλιάξουν τις πλατείες και τους δρόμους όλων των πόλεων της χώρας.

Η έκκληση του Μίκη Θεοδωράκη και ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης για νέα μεγάλα συλλαλητήρια στο Σύνταγμα και σε όλες τις πλατείες των μεγάλων πόλεων την επόμενη ημέρα, την Πέμπτη, 18/5, εάν βρει και πρέπει να βρει παλλαϊκή ανταπόκριση, μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για ένα νέο κύκλο νικηφόρων αγώνων για την ανατροπή όλων την μνημονίων νέων και παλιών.

Οι αριστερές και αντιμνημονιακές δυνάμεις μπορούν να δώσουν μία νέα ώθηση και έμπνευση στους λαϊκούς αγώνες για την απόκρουση των νέων μνημονιακών μέτρων και την αντιμνημονιακή ανατροπή, μόνο εάν συγκροτήσουν ένα ισχυρό πολιτικό και εκλογικό μέτωπο στη βάση κοινού αντιμνημονιακού προοδευτικού προγράμματος.