Βασίλης Πριμικήρης: Λίγες σκέψεις για τη δολοφονία του Ρώσου Πρέσβη στην Τουρκία

0
511

Του Βασίλη Πριμικήρη, μέλους του Π.Σ. της Λαϊκής Ενότητας

Χωρίς καμιά αμφιβολία, στόχος της ειδεχθούς δολοφονίας του Ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα ήταν να πληγούν, εκτός των άλλων, οι ρωσοτουρκικές σχέσεις. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν άλλωστε τόσο ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν, όσο και ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Όπως δήλωσε αναλυτικά ο Ρώσος πρόεδρος σε τηλεοπτικό του μήνυμα για το θάνατο του ΑντρέιΚαρλόφ, η δολοφονία του πρέσβη είναι «μια πρόκληση που είχε στόχο να υπονομεύσει την εξομάλυνση των ρωσοτουρκικών σχέσεων» και την ειρηνευτική διαδικασία στη Συρία.

Η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη και η στοχοποίηση της Ρωσίας πάντως είναι και μια απτή απόδειξη του μεγαλύτερου πολιτικού βάρους και γεωστρατηγικού ρόλου που δυναμικά παίρνει σήμερα η Ρωσία στην περιοχή. Οι δυνάμεις που στήριξαν τους μουσουλμάνους εξτρεμιστές και τους αντικαθεστωτικούς στην Συρία προσπαθούν να σπάσουν τώρα το μέτωπο (Ρωσίας – Τουρκίας – Ιράν ) που υπερασπίζεται τον Ασαντ -για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία- και διαμορφώνεται μέσα από πολλές δυσκολίες… Πολύ απλά, αυτή είναι η ήττα της νατοϊκής πολιτικής στο Χαλέπι.

Στο μέτωπο αυτό υπεράσπισης της Συρίας αναφέρεται και η Τουρκία. Αυτό μπορεί να παραξενεύσει ορισμένους από την στιγμή που οι υποψίες για πιθανή σχέση της Τουρκίας με του ισλαμοφασίστες του ISIS ήταν αρκετά βάσιμες. Από το καλοκαίρι, όμως, του 2016 τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν. Η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει την Ρωσία που αυξάνει τις πιέσεις της απέναντι σε όλους τους Σύριους αντικαθεστωτικούς τους εχθρούς δηλαδή του Ασαντ. Η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι το «πάνω χέρι» στην Συρία έχει πάρει ο Πούτιν και αν θέλει να παίξει ένα ρόλο για την επίλυση των δικών της προβλημάτων με το Κουρδικό θα πρέπει να μην έλθει σε ρήξη με την Ρωσία.

Για να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Ερντογάν είναι ένας ισλαμοφασίστας με επεκτατικές βλέψεις σε όλη την περιοχή. Στο εσωτερικό της χώρας του έχει πολλές ανοικτές πληγές κύρια από την αντίσταση του Κουρδικού λαού. Δεν θέλει με τίποτα την δημιουργία Κουρδικού κράτους και για το λόγο αυτό συμμαχεί και με τον διάβολο περιστασιακά για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του.

Η Ρωσία γιγάντωσε τον ρόλο της στην περιοχή και ο καιροσκόπος δικτάτορας Ερντογάν προσπαθεί να αλλάξει τον μέχρι χθες βηματισμό του και εδώ ωφελείται ο Ασαντ…..Τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα στην περιοχή είναι τεράστια ας μη το ξεχνάμε…Οι εξελίξεις στην Τουρκία και τη Συρία χαρακτηρίζονται από ρευστότητα και κινητικότητα στη διαμόρφωση συμμαχιών ανάμεσα στα διάφορα καπιταλιστικά κράτη και από πιθανές αναδιατάξεις συμμαχιών.

Επίσης, δεν θα πρέπει να «απολυτοποιούμαι» ούτε την τάση διατήρησης παλιών συμμαχιών, ούτε την τάση διαφοροποίησής τους.

Η Τουρκία δεν είναι μια δύναμη περιφερειακή που ακολουθεί ως άλλο προτεκτοράτο της Νατοϊκές εντολές και μόνο όπως δυστυχώς κάνουν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις.