Στο θέμα της υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μας νομίζω ότι όποιος σέβεται την αριστερή διαφορετικότητά του δεν έχει ανάγκη να πάρει μαθήματα πατριωτισμού από τον κύριο Φ. Φραγκούλη ή από τους Άνθιμους και τους Αμβρόσιους .

Στο πολυσυζητημένο θέμα του συλλαλητηρίου όμως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα κατά την ταπεινή μου γνώμη.

Πρώτον θα ήταν πολιτικά λάθος να ταυτίσουμε και να χαρακτηρίσουμε ως φασίστες και χρυσαυγίτες όλους τις δεκάδες χιλιάδες πολίτες που βρέθηκαν στην μάζωξη της Θεσσαλονίκης.

Δεύτερον σ΄ αυτό το συλλαλητήριο κατά κύριο λόγο, επαναλαμβάνω όχι όλοι, βρέθηκε και ένα σημαντικό κομμάτι της συγκέντρωσης, ένας σκληρός πυρήνας της δεξιάς και της ακροδεξιάς που διακατέχεται πάντα από έναν αρρωστημένο εθνικισμό, είναι θρησκόληπτος, ξενοφοβικός, αυταρχικός και αντικομμουνιστικός.

Αυτή η κοινωνική βάση με αυτό τον πολιτικό πολιτισμό διαχρονικά τροφοδότησε όλες τις αντιδημοκρατικές δράσεις ειδικά μετά τον εμφύλιο της κυβερνώσας δεξιάς της από τα πάνω δεξιάς με τους ΜΑΪΔΕΣ τα ΤΕΑ και τα ξερονήσια. Όλοι αυτοί έχουν τα αυτιά τους αμπαρωμένα σ΄ αυτή την φάση στον αριστερό πατριωτικό λόγο.

Αυτή η σκληρή κοινωνική βάση της Δεξιάς, με όλες τις εκφράσεις της ιστορικά βρέθηκε πολιτικά πάντα απέναντι από τον κόσμο της εργασίας, το προοδευτικό και αριστερό κίνημα, το κομμουνιστικό κίνημα κ.λπ.

Αυτοί οι άνθρωποι αδυνατούν σήμερα να αντιληφθούν ότι το πρόβλημα με την ΠΓΔΜ το δημιουργούν οι Αμερικάνοι και το ΝΑΤΟ πρώτα απ΄όλα . Αυτοί χειροκροτούν τον κάθε ευρωλάγνο και Νατοϊκό Φραγκούλη. Δεν αντιλαμβάνονται ότι το πραγματικό επίδικο δεν είναι η ονομασία και μόνο! Το πραγματικό επίδικο είναι εάν πρέπει να υπογραφεί συμφωνία ή όχι κάτω από της αμερικάνικες ιμπεριαλιστικές πιέσεις! Αυτοί είναι οι «πατριώτες» που πότε δεν στήριξαν διαδηλώσεις ενάντια στα βάρβαρα και απάνθρωπα αντιλαϊκά μέτρα , δεν διαδήλωσαν πολλοί από αυτούς για τα παιδιά μας που φεύγουν στην ξενιτιά λόγο της ανεργίας και της φτώχειας, δεν πάλεψαν έξω από τα ειρηνοδικεία ενάντια στους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας ούτε αγωνίστηκαν για να μην περάσουν τα μνημονιακά μέτρα που σμπαραλιάζουν τα περήφανα γηρατειά της Ελλάδας. Δεν αντέδρασαν όταν καταπατήθηκε η λαϊκή εντολή του δημοψηφίσματος του 2015 και οι περισσότεροι δεν κατανοούν ότι ξεπουλιέται η πατρίδα μας μπιρ παρά . Δεν τους ενόχλησε ότι διπλά τους διαδήλωναν κάθε λογής ναζίδια ….και ανόητοι κρυφοφασίστες.

Καμιά εύκολη ποινικοποίηση αυτών των ανθρώπων, καμιά «κρεμάλα» πρέπει όμως η αλήθεια να ακουσθεί. Η πικρή αλήθεια δεν είναι κόρη των καιρών και ούτε αυτοί οι άνθρωποι θα πρέπει να γίνουν έρμαια εκλογικά του κάθε καιροσκόπου ακροδεξιού Φραγκούλη. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την Θεσσαλονίκη έπεσαν αμέσως τα διάφορα κομματικά κοράκια για να κερδοσκοπήσουν εκλογικά. Κάποιος πρέπει να τους πει την πικρή αλήθεια ότι την πατρίδα την υπερασπίζεσαι όταν στηρίζεις και υπερασπίζεσαι τους ανθρώπους της τον κόσμο της δουλειάς και του μόχθου της Ελλάδας.

Ας μη καλλιεργούμε αυταπάτες λοιπόν ότι μπορούν αυτοί εύκολα σ΄ αυτή την φάση να στρατευθούν σε ένα πλατύ φιλειρηνικό πατριωτικό αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο που έχει ανάγκη η πατρίδα μας και όλοι οι λαοί της Βαλκανικής. Η αριστερά πρέπει να δουλέψει σκληρά και μεθοδικά για να μεταλλάξει πολιτικά αυτή την μειοψηφική ομάδα της ελληνικής κοινωνίας και να μην αφίσει το αυγό του φιδιού να εκκολαφτεί.

Ο Βασίλης Πριμικήρης είναι μέλος του Π.Σ της ΛΑ.Ε